EUDR – sprawdź, co rozporządzenie o wylesianiu zmienia w zakupach olejów i tłuszczów roślinnych

• Rozporządzenie EUDR obejmuje siedem odnośnych towarów: bydło, kakao, kawę, olej palmowy, kauczuk, soję i drewno wraz z wybranymi produktami pochodnymi wymienionymi w załączniku I.
• Terminy zostały przesunięte po raz drugi – duże i średnie podmioty stosują przepisy od 30 grudnia 2026 r., mikro i małe od 30 czerwca 2027 r.
• Nie każdy uczestnik łańcucha składa własne oświadczenie o należytej staranności (DDS) – po nowelizacji z grudnia 2025 obowiązek ten spoczywa wyłącznie na podmiocie, który jako pierwszy wprowadza surowiec na rynek unijny. Podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw i podmioty handlowe mogą mieć obowiązki rejestracyjne, informacyjne i dotyczące identyfikowalności.
• Zakres produktowy jest wyznaczany kodami CN/HS, nie składem – olej palmowy podlega EUDR, ale gotowa margaryna czy tłuszcz przeestryfikowany już nie figurują w załączniku I.
• Oleje rzepakowy i słonecznikowy pozostają całkowicie poza zakresem rozporządzenia, co dla części receptur bywa najprostszą drogą do ograniczenia obciążeń compliance.

Czym jest EUDR i jakie surowce obejmuje rozporządzenie?

EUDR (EU Deforestation Regulation) to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115, które zastąpiło wcześniejsze rozporządzenie o drewnie (EUTR) i objęło znacznie szerszy katalog towarów. Jego mechanizm jest prosty w założeniu: produkt objęty regulacją może trafić na rynek UE lub zostać z niej wywieziony wyłącznie wtedy, gdy nie pochodzi z gruntów wylesionych lub zdegradowanych po 31 grudnia 2020 r., został wyprodukowany legalnie w kraju pochodzenia i jest objęty oświadczeniem o należytej staranności.

Rozporządzenie obejmuje siedem grup surowcowych: bydło, kakao, kawę, olej palmowy, kauczuk, soję i drewno. Dla branży tłuszczowej praktyczne znaczenie mają trzy z nich – olej palmowy, soja (olej sojowy, lecytyna) oraz kakao, jeśli w recepturach pojawia się masło kakaowe lub jego składniki.

Kluczowa jest jedna zasada, którą łatwo przeoczyć: objęcie produktu rozporządzeniem wynika z kodu CN/HS wskazanego w załączniku I, a nie z samego faktu, że produkt zawiera surowiec regulowany. Produkt złożony, którego kod CN nie figuruje w załączniku, nie podlega odrębnej procedurze należytej staranności – choć jego składnik podlegał jej na wcześniejszym etapie obrotu. Nie oznacza to jednak, że surowiec regulowany można pominąć. Jeżeli np. olej palmowy podlega EUDR na wcześniejszym etapie łańcucha, jego zgodność i identyfikowalność mogą mieć znaczenie dla kolejnych podmiotów w łańcuchu dostaw.

Dyrektywa EUDR czy rozporządzenie EUDR – skąd bierze się to zamieszanie?

Określenie „dyrektywa EUDR” funkcjonuje potocznie, ale jest nieścisłe – EUDR to rozporządzenie, nie dyrektywa. Różnica nie jest kosmetyczna. Dyrektywa wymaga transpozycji do prawa krajowego i pozostawia państwom członkowskim swobodę co do sposobu wdrożenia. Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach UE, w identycznym brzmieniu i bez pośrednictwa ustawy krajowej.

Praktyczna konsekwencja: nie ma sensu czekać na polską ustawę, żeby poznać swoje obowiązki – wynikają one wprost z tekstu unijnego. Polska ustawa wdrożeniowa (projekt UC101) określi jedynie strukturę nadzoru, właściwe organy i tryb kontroli. Zamieszanie terminologiczne bierze się głównie z tego, że EUDR bywa wrzucane do jednego worka z pakietem regulacji ESG, wśród których faktycznie znajdują się dyrektywy, jak CSRD czy CSDDD.

Od kiedy obowiązuje EUDR? Terminy po nowelizacji z grudnia 2025 r.

EUDR wszedł w życie 29 czerwca 2023 r., ale większość jego najważniejszych obowiązków zacznie mieć zastosowanie od 30 grudnia 2026 r. Terminy stosowania EUDR były przesuwane dwukrotnie i to właśnie w tym punkcie najwięcej materiałów w sieci jest już nieaktualnych. Obowiązujący harmonogram wynika z rozporządzenia (UE) 2025/2650, przyjętego w grudniu 2025 r., które oprócz odroczenia wprowadziło też istotną reformę struktury obowiązków.

W przypadku mikro- i małych przedsiębiorstw istotne jest nie tylko samo kryterium wielkości, ale również to, czy przedsiębiorstwo spełnia warunki określone w przepisach przejściowych. Komisja w aktualnych wytycznych wskazuje, że dla przedsiębiorstw będących mikro- lub małymi jednostkami do 31 grudnia 2024 r. podstawowym terminem jest 30 czerwca 2027 r., z wyjątkiem określonych produktów drewnianych objętych wcześniej EUTR.

Warto zwrócić uwagę na datę: obowiązki nie startują 1 stycznia 2027 r., lecz dwa dni wcześniej, jeszcze w okresie świątecznym. Dla zakładów planujących dostawy na przełomie roku ma to znaczenie logistyczne.

W maju 2026 r. Komisja Europejska opublikowała pakiet uproszczeń – raport z przeglądu, zaktualizowane wytyczne i FAQ, projekt aktu delegowanego zmieniającego załącznik I oraz zapowiedź zmian w systemie informatycznym. Pakiet został domknięty 13 lipca 2026 r. Uproszczenia nie zmieniły jednak terminów i nie otworzyły na nowo głównego tekstu rozporządzenia. Akt delegowany zmieniający listę produktów, na dzień publikacji,podlega kontroli Parlamentu i Rady, i nie należy traktować jego nowych przepisów jako już obowiązującego zakresu EUDR. Nowe produkty dodawane tym aktem mają – zgodnie z jego obecnym brzmieniem – zostać objęte regulacją od 30 grudnia 2027 r. Dotyczy to m.in. określonych pochodnych oleju palmowego. Do czasu wejścia aktu w życie należy jednak rozróżniać obecny, obowiązujący załącznik I od zakresu przewidzianego w przyjętym, lecz jeszcze kontrolowanym akcie delegowanym.

Kto składa oświadczenie DDS, a kto tylko przekazuje numer referencyjny?

Nowelizacja z grudnia 2025 r. przeniosła ciężar należytej staranności na początek łańcucha dostaw i to jest najważniejsza zmiana dla przetwórców żywności. Wprowadzono kategorię „podmiotu na dalszych etapach łańcucha dostaw” (downstream operator) i znacząco ograniczono liczbę podmiotów zobowiązanych do składania własnych oświadczeń o należytej staranności. Podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw oraz podmioty handlowe nie składają własnych DDS wyłącznie z tego powodu, że dalej obracają produktem objętym EUDR.

Podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw i podmioty handlowe muszą posiadać określone informacje dotyczące produktu oraz swoich kontrahentów. Obejmuje to m.in. dane podmiotu, który dostarczył produkt, a w przypadku dostawcy będącego operatorem – również numer referencyjny DDS lub identyfikator deklaracji. Muszą także przechowywać wymagane informacje przez co najmniej pięć lat i udostępnić je właściwym organom na żądanie.

Pierwszy podmiot na dalszym etapie łańcucha dostaw lub pierwszy podmiot handlowy ma szczególne znaczenie dla identyfikowalności, ponieważ to on zbiera numery referencyjne DDS lub identyfikatory uproszczonych deklaracji od dostawców będących operatorami. Obowiązek ten nie jest jednak nakładany w taki sam sposób na każde kolejne ogniwo łańcucha. Komisja wyjaśnia również, że jest to obowiązek o charakterze pasywnym – downstream operator nie musi prowadzić aktywnego dochodzenia w celu ustalenia numeru, jeżeli nie otrzyma go od dostawcy.

Istotne jest również rozróżnienie wielkości przedsiębiorstwa. Duże i średnie podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw muszą zarejestrować się w unijnym systemie informacyjnym przed wprowadzeniem, udostępnieniem na rynku lub wywozem odpowiednich produktów.

Podmioty na dalszych etapach łańcucha dostaw mają także obowiązek reagowania, jeżeli uzyskają nowe informacje wskazujące na ryzyko niezgodności produktu z EUDR. W określonych przypadkach konieczne jest poinformowanie właściwych organów oraz dalszych podmiotów w łańcuchu dostaw.

Uproszczenie ma więc bardzo konkretny charakter: downstream operator nie powtarza pełnej procedury należytej staranności wykonanej przez wcześniejszego operatora, ale nadal musi realizować określone obowiązki informacyjne, identyfikowalności i reagowania na ryzyko.

Sankcje za naruszenie przepisów obejmują m.in. kary finansowe, konfiskatę produktów i inne środki określone w rozporządzeniu oraz przepisach krajowych. W przypadku osoby prawnej maksymalna kwota grzywny określona w EUDR ma wynosić co najmniej 4% łącznego rocznego obrotu w całej Unii osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym decyzję o nałożeniu grzywny, przy czym poziom kary powinien pozbawiać podmiot korzyści ekonomicznej uzyskanej z naruszenia.

Olej palmowy a EUDR – które tłuszcze znajdują się w załączniku I?

Olej palmowy jest jednym z surowców najsilniej powiązanych z wylesianiem i to on generuje większość obowiązków EUDR w branży tłuszczowej. Załącznik I do rozporządzenia wymienia konkretne kody CN, a nie ogólne kategorie produktowe – dlatego weryfikację zawsze zaczyna się od ustalenia właściwego kodu dla konkretnej pozycji asortymentowej.

Szczególnie ważna jest również zasada dotycząca produktu rzeczywiście objętego konkretną pozycją załącznika. Nie można zakładać, że każdy produkt chemicznie lub technologicznie powiązany z olejem palmowym będzie automatycznie objęty EUDR. Znaczenie ma konkretny kod i opis w załączniku I.

Obowiązuje przy tym zasada pochodzenia gatunkowego. Kwas palmitynowy wytworzony z oleju palmowego podlega EUDR, natomiast ten sam kwas otrzymany z oleju kokosowego – już nie, ponieważ palma kokosowa nie jest odnośnym towarem w rozumieniu rozporządzenia. Analogicznie objęty jest olej palmowy z Elaeis guineensis, ale nie olej babassu z Attalea speciosa.

Lipcowy akt delegowany przewiduje rozszerzenie tej listy o wybrane pochodne oleju palmowego wykorzystywane w oleochemii – alkohole i kwasy tłuszczowe, mydła i część polieterów – z terminem stosowania od 30 grudnia 2027 r. Akt nie wszedł jednak jeszcze w życie i dlatego nie powinien być obecnie traktowany jako obowiązujący zakres załącznika I.

Czy margaryny i tłuszcze utwardzone podlegają EUDR?

Gotowe margaryny (CN 1517) oraz tłuszcze uwodornione i przeestryfikowane (CN 1516) nie figurują w załączniku I do rozporządzenia EUDR, mimo że mogą być wytworzone z surowców objętych regulacją. Wynika to z konstrukcji przepisu: obowiązki dotyczą produktów wskazanych kodem CN, a nie każdego wyrobu zawierającego regulowany składnik. Komisja ilustruje tę zasadę przykładem mydła – nawet wykonane w całości z oleju palmowego nie podlega EUDR jako produkt końcowy, dopóki jego kod nie zostanie dodany do załącznika.

To ważne rozróżnienie: EUDR nie obejmuje każdego produktu spożywczego zawierającego składnik pochodzący z odnośnego towaru. Produkt musi być wskazany w załączniku I.

Nie oznacza to jednak, że temat znika z pola widzenia producenta margaryn. Olej palmowy użyty do produkcji podlegał należytej staranności na wcześniejszym etapie obrotu, a numer referencyjny DDS pozostaje elementem dokumentacji surowcowej. Zmienia się natomiast charakter obowiązku – z aktywnego due diligence na utrzymanie ciągłości identyfikowalności.

W praktyce trzeba więc rozdzielić dwie kwestie:

1. czy konkretny produkt końcowy znajduje się w załączniku I, oraz
2. jakie obowiązki dotyczą surowca objętego EUDR wykorzystanego wcześniej w łańcuchu dostaw.

Ostrożność jest tu wskazana z dwóch powodów. Po pierwsze, klasyfikacja celna konkretnej pozycji potrafi być sporna – w orzecznictwie TSUE pojawiał się już problem rozgraniczenia pozycji 1511 i 1517 dla rafinowanego oleju palmowego. Po drugie, załącznik I podlega zmianom w drodze aktów delegowanych. Każdą pozycję asortymentową warto zweryfikować pod kątem jej właściwego kodu CN, a nie zakładać status na podstawie nazwy handlowej.

Rzepak, słonecznik i kokos poza zakresem rozporządzenia EUDR

Olej rzepakowy, słonecznikowy i kokosowy nie są objęte rozporządzeniem EUDR w żadnej postaci – ani jako surowce, ani jako produkty pochodne. Nie znajdują się na liście siedmiu odnośnych towarów.

Dla działów zakupów jest to informacja o wymiarze strategicznym. Receptury oparte na tych surowcach nie generują żadnych obowiązków dokumentacyjnych z tytułu EUDR – nie wymagają zbierania numerów referencyjnych, śledzenia zmian w załączniku I ani przygotowania procedur na wypadek kontroli.

Nie jest to argument za wycofaniem oleju palmowego z receptur, bo jego funkcje technologiczne – profil SFC, stabilność oksydacyjna, tekstura – często są niezastępowalne bez utraty parametrów produktu. Bywa to jednak realny czynnik przy projektowaniu nowych wyrobów, szczególnie tam, gdzie decyzja surowcowa nie jest jeszcze przesądzona, a odbiorca końcowy oczekuje deklaracji palm-free.

—

Czytaj również: Jak powstaje olej rzepakowy? Produkcja oleju rzepakowego krok po kroku

Czytaj również: Margaryna bez oleju palmowego

—

Certyfikat RSPO a EUDR – czy certyfikacja wystarczy do zgodności?

Certyfikat RSPO nie zastępuje należytej staranności wymaganej przez EUDR i jest to jedno z najczęstszych nieporozumień w rozmowach z odbiorcami. Oba systemy dotyczą zrównoważonego oleju palmowego, ale opierają się na innych kryteriach i innej logice dowodowej.

RSPO jest dobrowolnym standardem branżowym, którego kryteria środowiskowe i społeczne są szersze niż zakres EUDR, obejmując m.in. warunki pracy i relacje ze społecznościami lokalnymi. EUDR jest przepisem prawa, który wymaga twardych danych: współrzędnych geolokalizacyjnych działek produkcyjnych, dowodów legalności produkcji i potwierdzenia braku wylesienia po 31 grudnia 2020 r.

W praktyce oba systemy się uzupełniają. Certyfikacja RSPO znacząco ułatwia zebranie dokumentacji wymaganej przez EUDR i skraca ścieżkę do dostawców zdolnych taką dokumentację dostarczyć, ale sama w sobie nie stanowi dowodu zgodności z rozporządzeniem. Odbiorca oczekujący potwierdzenia zgodności z EUDR powinien pytać o numer referencyjny DDS, a nie o numer certyfikatu RSPO.

EUDR w praktyce Rafsol Group – co to oznacza dla dostaw do naszych Klientów

Rafsol Group nabywa olej palmowy i tłuszcze palmowe od dostawców działających na terenie Unii Europejskiej. Nie dokonujemy importu tych surowców do UE ani ich pierwszego wprowadzenia na rynek unijnyco plasuje nas na dalszym etapie łańcucha dostaw w rozumieniu EUDR.

Oznacza to, że obowiązki związane z przeprowadzeniem należytej staranności dotyczące pierwotnego wprowadzenia produktu na rynek UE, w tym pozyskanie wymaganych informacji dotyczących pochodzenia surowca oraz złożenie odpowiedniego oświadczenia w systemie EUDR, realizuje podmiot znajdujący się na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, zgodnie z jego statusem wynikającym z EUDR.

Co oznacza to dla Państwa?

1. Identyfikowalność produktów objętych EUDR

W przypadku produktów objętych zakresem EUDR Rafsol Group będzie gromadzić informacje i numery referencyjne odpowiednich oświadczeń należytej staranności (DDS) otrzymywane od podmiotów znajdujących się na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, w zakresie wymaganym przez EUDR.

Będziemy dążyć do zapewnienia możliwości powiązania numeru referencyjnego DDS z konkretną dostawą lub produktem oraz do przekazywania wymaganych informacji naszym klientom, jeżeli obowiązek taki wynika z EUDR.

Proces ten jest obecnie wdrażany u naszych dostawców. Nie wszystkie rafinerie potwierdziły jeszcze gotowość swoich systemów do obsługi EUDR, dlatego sposób przekazywania danych i numerów referencyjnych będzie przez nas sukcesywnie ujednolicany.

2. Rafsol jako podmiot znajdujący się na dalszym etapie łańcucha dostaw

W przypadku zakupu surowca od podmiotu z UE Rafsol Group nie przeprowadza ponownie pełnej procedury należytej staranności dotyczącej tego samego surowca wyłącznie z tego powodu, że produkt jest następnie przedmiotem dalszego obrotu lub wykorzystania.

Zakres obowiązków Rafsol Group zależy jednak od roli, jaką pełnimy w odniesieniu do konkretnego produktu i przepływu towarowego. Dotyczy to zarówno produktów kupowanych i przetwarzanych przez Rafsol, jak i transakcji, w których surowiec jest dostarczany bezpośrednio od rafinerii do klienta, a Rafsol uczestniczy w obrocie handlowym.

Dlatego w przypadku produktów objętych EUDR kluczowe znaczenie ma prawidłowe przypisanie produktu do właściwego statusu w łańcuchu dostaw oraz zapewnienie wymaganej dokumentacji.

3. Blendy i produkty zawierające składniki palmowe

Rafsol Group wykorzystuje oleje i tłuszcze palmowe również do produkcji mieszanin i blendów, np. blendów rzepakowo-palmowych oraz produktów zawierających różne frakcje tłuszczowe.

W takich przypadkach sposób powiązania produktu końcowego z dokumentacją EUDR dotyczącą wykorzystanego surowca będzie określany w ramach naszej procedury identyfikowalności.

Szczególną uwagę zwracamy na zapewnienie możliwości wykazania związku pomiędzy surowcem objętym wcześniejszym DDS a produktem, w którym surowiec ten został wykorzystany.

4. Produkty rzepakowe i słonecznikowe

Oleje i tłuszcze rzepakowe oraz słonecznikowe, które nie są objęte zakresem produktów wskazanych w załączniku I do EUDR, pozostają poza zakresem tego rozporządzenia.

Przy projektowaniu nowych receptur warto zatem każdorazowo zweryfikować zarówno skład produktu, jak i jego właściwy kod CN/HS, ponieważ o objęciu EUDR decyduje zakres rozporządzenia i klasyfikacja konkretnego produktu, a nie wyłącznie nazwa handlowa surowca.

5. Klasyfikacja celna produktów

W przypadku olejów i tłuszczów palmowych szczególne znaczenie mają m.in. pozycje taryfowe obejmujące olej palmowy oraz oleje i frakcje z ziaren palmowych.

Przykładowo, w naszej działalności występują produkty klasyfikowane w ramach pozycji 1511 oraz 1513 21. Należy jednak każdorazowo zweryfikować pełny kod CN oraz opis produktu, ponieważ zakres EUDR może obejmować jedynie określone produkty w ramach danej pozycji.

Z tego względu rekomendujemy przeprowadzanie weryfikacji klasyfikacji CN na etapie projektowania nowego produktu lub receptury, a nie dopiero po rozpoczęciu sprzedaży.

Sprzedaż i dostawy bezpośrednie od rafinerii

W części transakcji Rafsol Group działa jako podmiot uczestniczący w obrocie handlowym, podczas gdy dostawa fizyczna odbywa się bezpośrednio z rafinerii do klienta.

W takich przypadkach będziemy odpowiednio organizować przepływ informacji EUDR pomiędzy dostawcą a klientem, tak aby zapewnić możliwość powiązania wymaganej dokumentacji z konkretną dostawą.

Sposób postępowania będzie zależał od statusu poszczególnych podmiotów oraz rodzaju produktu w rozumieniu EUDR.

Eksport poza Unię Europejską

Eksport produktów objętych EUDR stanowi obecnie niewielką część naszej działalności. W przypadku transakcji związanych z wywozem poza UE zastosowanie mają odrębne zasady EUDR dotyczące eksportu.

Jeżeli pojawią się transakcje eksportowe obejmujące produkty objęte EUDR, ich obsługa będzie każdorazowo weryfikowana pod kątem statusu produktu, podmiotów uczestniczących w transakcji oraz wymaganej dokumentacji.

W przypadku pytań dotyczących statusu regulacyjnego konkretnego produktu, receptury lub pozycji asortymentowej prosimy o kontakt z Państwa opiekunem handlowym w Rafsol Group.

Weryfikację zakresu EUDR oraz kodu CN warto przeprowadzić już na etapie projektowania produktu lub receptury. Pozwala to odpowiednio wcześnie ustalić wymagania dotyczące dokumentacji i identyfikowalności w łańcuchu dostaw.

Jak przygotować dział zakupów do EUDR? Lista kontrolna

Odroczenie terminów nie jest powodem do wstrzymania przygotowań – z doświadczeń rynkowych wynika, że pełne wdrożenie w organizacji o rozbudowanej strukturze zakupowej zajmuje od kilku do kilkunastu miesięcy. Poniższa lista porządkuje kolejność działań.

1. Ustalcie Państwo swoją rolę w łańcuchu dostaw dla każdej grupy surowcowej osobno. Importer, pierwszy podmiot downstream i kolejne ogniwa mają różny zakres obowiązków, a jedna firma może występować w kilku rolach jednocześnie.
2. Zweryfikujcie kody CN wszystkich pozycji zakupowych i sprzedażowych względem aktualnej wersji załącznika I. To najczęstsze źródło błędnych założeń.
3. Ustalcie status wielkościowy firmy według unijnej definicji MŚP – od tego zależy, czy obowiązuje Państwa 30 grudnia 2026 r., czy 30 czerwca 2027 r.
4. Zaktualizujcie umowy z dostawcami o zobowiązanie do przekazywania numerów referencyjnych DDS oraz o klauzule na wypadek zmian w załączniku I.
5. Wdróżcie procedurę archiwizacji – dokumentację związaną z należytą starannością przechowuje się co najmniej pięć lat.
6. Wyznaczcie osobę monitorującą zmiany w aktach delegowanych i pracach nad polską ustawą wdrożeniową. Zakres produktowy EUDR jest ruchomy.
7. Przeszkolcie zespoły zakupów, jakości i logistyki – w praktyce to one najwcześniej zetkną się z pytaniami odbiorców o numery referencyjne.

—

Czytaj również: Rozporządzenie PPWR – zmiany w opakowaniach

—

EUDR – najczęstsze pytania

Czy EUDR dotyczy firm, które nie importują niczego spoza UE?

Tak, choć w ograniczonym zakresie. Podmioty kupujące surowce regulowane od dostawców z Unii nie składają własnych oświadczeń o należytej staranności, ale mają obowiązek gromadzić, przechowywać i przekazywać dalej numery referencyjne DDS otrzymane od bezpośredniego dostawcy. Muszą też zareagować, jeśli uzyskają informacje wskazujące na niezgodność surowca z wymogami rozporządzenia.

Czy istnieje próg ilościowy, poniżej którego EUDR nie obowiązuje?

Nie. Rozporządzenie nie przewiduje progów ilościowych ani wartościowych dla towarów objętych regulacją. Obowiązki dotyczą każdej partii produktu wskazanego w załączniku I, niezależnie od jej wielkości. Zróżnicowanie dotyczy wyłącznie zakresu obowiązków w zależności od roli w łańcuchu dostaw i wielkości przedsiębiorstwa.

Czy drewniane palety, na których dostarczany jest towar, podlegają EUDR?

Materiały opakowaniowe służące wyłącznie zabezpieczeniu lub transportowi innego produktu pozostają poza zakresem rozporządzenia – lipcowy akt delegowany doprecyzowuje to wprost, obejmując wyłączeniem opakowania jednorazowe i wielorazowe. Inaczej wygląda sytuacja, gdy palety lub opakowania drewniane są przedmiotem obrotu jako towar samodzielny.

Od kiedy dokładnie obowiązuje rozporządzenie EUDR?

Od 30 grudnia 2026 r. dla podmiotów dużych i średnich oraz dla mikro i małych podmiotów, które wcześniej podlegały rozporządzeniu o drewnie. Pozostałe mikro i małe podmioty stosują przepisy od 30 czerwca 2027 r. Produkty dodane do załącznika I aktem delegowanym z lipca 2026 r. mają być objęte regulacją od 30 grudnia 2027 r., po wejściu tego aktu w życie.

Czy surowce wyprodukowane przed wejściem EUDR w życie są objęte obowiązkami?

Rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów wytworzonych z odnośnych towarów wyprodukowanych przed 29 czerwca 2023 r. W praktyce dla surowców tłuszczowych o typowym okresie przydatności ma to znaczenie marginalne, ale bywa istotne przy zapasach magazynowych o długiej rotacji.

Czy deklaracja palm-free zwalnia z obowiązków EUDR?

Jeśli produkt nie zawiera żadnego surowca objętego załącznikiem I – ani oleju palmowego i jego pochodnych, ani soi, ani kakao – to nie generuje obowiązków wynikających z EUDR. Warunkiem jest jednak rzeczywiste wyeliminowanie wszystkich regulowanych składników, łącznie z emulgatorami i dodatkami technologicznymi, które mogą pochodzić z oleju palmowego lub soi.

Planują Państwo weryfikację portfolio surowcowego pod kątem EUDR albo rozważają zmianę bazy tłuszczowej w recepturze? Nasz dział technologiczny pomaga dobrać surowiec spełniający wymagania procesowe i jednocześnie ograniczający obciążenia dokumentacyjne – wraz z testami technologicznymi w warunkach Państwa produkcji.

Prześlij zapytanie ofertowe lub skontaktuj się z nami w sprawie bezpłatnej konsultacji doboru tłuszczów.

Artykuł nie stanowi porady prawnej.